مثل هزاران درد دندان بود. درد فراقت بند بند وجودم را می‌گدازد. نمی‌دانم چه وقت این سوز هجران به سر

خواهد آمد و آن لحظه‌ی باور نکردنی برایم به وقوع خواهد پیوست.

یا صاحب‌الزمان! تا کی در آسمان به پرنده خیره شوم؟ تا کی در پیاده‌روی نگرانی انتظار قدم زنم؟ تا کی

گل‌های سرخ را به یادت بر پرده‌ها سنجاق کنم؟ و تا کی شب‌های جمعه به یادت بخوانم سلامٌ علی آل یاسین؟

چشم به راهم و در انتظارت، تا با دلی سوخته از فراقت در نیمه‌ی شعبان برای خدمتگزاریت کمر همّت بندم. تا

یار که را خواهد و میلش به که افتد.

من از کساني که در ميان واجبات اسلام فقط صله رحم را، با ميهمانان آنچناني،دوست دارند، بدم مي آيد! و از صله رحمهاي قر و قاطي!

از آنهايي که از ياد خدا فقط ذکر گفتن را بلدند، آنهم با ذکر "صاد" از مخرج اصلي!

آنها/يي که هر نمازشان را ده بار مي خوانند، آنهايي که قرآن را فقط مي خوانند،

آنهايي که خمس و زکات دزديهايشان را کامل پرداخت مي کنند،

آنهايي که غذاي ته مانده خود را به فقرا مي دهند،

آنهايي که مسجد مي سازند و سردرب مسجد را ملوث به نام خود مي کنند،

آنهايي که ده بار والضالين را تکرار مي کنند و ...

من از اسلام مدل لطيفش را دوست دارم. اسلام من در ميان پيرمردهاي 90 ساله رو به

مرگ نيست. من اسلام دعا را دوست دارم. اسلام گريه را. اسلام پيرمرد بودن جوانها را.

اسلام جمعهاي تذکر را. اسلام عهدهاي اخوت را. اسلام جنگ و جبهه را.

اسلام ته مانده غذا را خوردن را. اسلام بخشش تمام مال نداشته را.

اسلام کار و ذکر براي خدا را. اسلام ضد ريا را. اسلام تظاهر به الله را.

اسلام خجالت نکشيدن از نماز را. اسالم مخفي کردن تمام عبادات را.

اسلام ضجه هاي جانسوز را. اسلام دعاي کميل را. اسلام دعاي توسل را.

اسلام مناجات شعبانيه را. اسلام رمضان را.

اسلام سينه زني را. اسلام نوحه خواني را. اسلام نيمه هاي شب را.

من از اسلام مرفهين بدم مي آيد. همانها که از ميان احاديث، فقط استحباب خانه خوب،

مرکب خوب و زن خوب را دوست دارند!

اما ميان تمام مدلهاي اسلام من فقط يک مدلش را دوست دارم.اونم از مدل امام زمانیش 

« القائم منّا مَنصورٌ بالرّعبِ، مُؤيّدٌ بالنّصر تُطوی لهُ الأرضُ و تَظهَرُ لهُ الکَنوزُ، يَبلغُ سُلطانهُ المشرقَ و المغربَ، و يُظهِرُ به اللهُ دينهُ عَلی الدّينٍ کُلّهِ و لو کَرهَ المُشرکونَ، فَلا يَبقی فی الأرضِ خَرابٌ الاّ عَمّرَ، و يَنزلُ روحُ اللهِ عيسی بن مريم، فَيُصلّی خَلفهُ »

«قائم ما با رعب و وحشت در دل مردم تأييد شده، و با نصرت خداوندی تقويت شده، زمين در زير پاهايش طی می‌شود. گنجينه‌های زمين برای او آشکار می‌شود و سلطنتش به شرق و غرب جهان می‌رسد. خداوند دين خود را به دست او بر همه اديان پيروز می‌سازد، اگر چه مشرکان خوش ندارند. در روی زمين جای ويرانی نمی‌ماند جز اين که آباد می‌کند. حضرت عيسی روح الله (عليه السلام) نازل می‌شود و پشت سر او نماز می‌خواند.»

محمّد بن مسلم پرسيد: قائم شما کی ظاهر می‌شود؟ فرمود: هنگامی که:

1- مردها خود را به زنان تشبيه کنند.

2- زن‌ها خود را به مردان تشبيه کنند.

3- مردان به مردان و زنان به زنان بسنده کنند.

4- زنها سوار بر زين‌ها شوند.

5- شهادت دروغ پذيرفته شود.

6- شهادت راست ردّ گردد.

7- خون سبک شمرده شود.

8- روابط نامشروع رواج پيدا کند.

9- رباخواری رائج گردد.

10- اشرار از ترس زبانشان احترام شوند.

11- سفيانی از شام خارج شود.

12- يمانی قيام کند.

13- سپاه سفيانی در سرزمين بيدا خسف شوند.

14- جوانی از آل محمّد (صلی الله عليه و آله و سلم) به نام «محمّد به حسن نفسی زکيّه» در ميان رکن و مقام کشته شود.

15- صيحه آسمانی شنيده شود که می‌گويد: حقّ با او (قائم عليه السلام) و شيعيان اوست.

در چنين موقعی قائم ما (ارواحنا فداه) خارج مي‌شود و پشت خود را به ديوار کعبه تکيه می‌دهد و سيصد و سيزده نفر در اطراف او جع می‌شوند. اوّلين چيزی که به زبان می آورد. اين آيه شريفه است: «بقيّة الله خيرٌ لکم ان کنتم مؤمنين.»

سپس می فرمايد: من تنها بازمانده از حجّت‌هاي پروردگار و خليفه خدا در ميان شما هستم. کسی نمی ماند، جز اين که به او سلام کرده می‌گويد:

« السلام عليک يا بقيّة الله فی ارضه »

هنگامی که ده هزار نفر برای ياری او گرد آمدند، ديگر روی زمين بتی نمی‌ماند جز اين که طعمه حريق می‌شود. و اين روز پرشکوه پس از غيبت طولانی است تا معلوم شود که چه کسی به غيب ايمان می‌آورد و از خدا اطاعت می‌کند.